سَسکَچوان (Saskatchewan)

    سَسکَچوان (Saskatchewan)، یا ساسکاچوان، دشت و استانی شمالی در غرب کانادا و تنها استان بدون مرز طبیعی این کشور است. مرکز آن رجاینا و بزرگترین شهر آن سَسکَتون یا ساسکاتون است. وسعت این استان ۶۵۱٬۹۰۰ کیلومتر مربع است که نزدیک به ۱۰ درصد آن آب شیرین و عمدتاً شامل رودخانه‌ها، مخازن و حدود یکصد هزار دریاچه موجود در این استان می‌شود. طبق برآورد سال ۲۰۱6 جمعیت سَسکَچوان 352/098/1 نفر بوده است.


   تاریخ غنی این استان به بیشتر از ۵۰۰۰ سال پیش در زمان استقرار First Nations در این منطقه بر می‌گردد. از افتخارات این استان وجود جوامع Metis و First Nations در کانادا می‌باشد. اولین گروه اروپایی در اواخر سال ۱۶۰۰ وارد این استان شدند که اکثر آنها کاشف یا تاجر پوست بودند. استان سسکچوان در این زمان بخشی از منطقه شمال غربی بود که این منطقه بیشتر کانادای مدرن را تشکیل می‌داد.

   خیلی زود پس از کنفدراسیون شدن کانادا در سال ۱۸۶۷، مهاجرت به این منطقه آغاز شد. به دلیل وسعت منطقه غیر مسکونی، دولت کانادا در سال ۱۸۷۲ قانون Dominion Lands را وضع کرد که به مهاجران جدید اجازه می‌داد تا در صورت پاک سازی زمین و انجام کار تولیدی در آن، صاحب آن شوند. نتیجه این قانون جدید، هجوم مهاجران از سراسر جهان به خصوص اروپای شرقی به این استان بود. در زمان استان شدن ساسکاچوان در سال ۱۹۰۵ ده‌ها زبان مختلف در این استان صحبت می‌شد.

   دولت کانادا در یک سیستم فدرال عمل می‌کند که برخی امور متعلق به دولت ملی در اوتاوا و برخی دیگر تحت کنترل دولت‌های استانی، کنترل دارد. استان سسکچوان مجلس انتخابی دموکراتیک خود را دارد. (مجمع قانونگذاری ساسکاچوان) که در شهر مرکزی رجاینا واقع شده‌است. ۵۸۸ نماینده در این مجلس کار می‌کنند که هر یک خدمتگذار یک ناحیه خاص است. دولت این استان تحت کنترل حزب دموکرات جدید (NDP) به رهبری آقای لورن کالورت می‌باشد.

   این استان به طور کل تمایل به جناح چپ و NDP دارد و در شش دهه پیشین قدرت در دستان این جناح بوده‌است. استاندار لورن کالورت اولین کسی بود که بیمه رایگان خدمات بهداشتی را معرفی کرد.

   این استان در قسمت سرسبز کانادا و در جوار منیتوبا از سمت شرق و آلبرتا از سمت غربی می‌باشد. این استان پرآفتاب‌ترین استان در کانادا با میانگین ۲۰۰۰ تا 2500 ساعت تابش آفتاب در سال می‌باشد. جمعیت این استان تقریباً یک میلیون نفر و جمعیت مرکز استان رجینا 000/200 نفر و سسکتون بزرگترین شهر این استان 000/265 نفر  می‌باشد.

   در این استان ۷۲ ملت اولیه کانادا ساکن هستند و علت جذب افراد به این منطقه در گذشته خاک حاصلخیز این استان بود. امروزه اقتصاد رو به رشد مدرن این استان عامل جذب مهاجران به ساسکاچوان می‌باشد.

   رجاینا : رِجاینا مرکز استان و دومین شهر بزرگ استان بوده و جمعیت آن حدوداً 000/200 نفر می‌باشد. علاوه بر اقتصاد خدماتی، رجاینا از صنایع مربوط به منابع طبیعی اطراف شهر سود می‌برد. در ضمن با حمایت دانشگاه پارک تحقیقاتی رجاینا این شهر مرکز نوآوری و فناوری  شده‌است. این شهر در سال ۱۸۸۲ به نام ملکه ویکتوریا در انگلستان نام گرفت.

   قبل از آن که سسکچوان به استان تبدیل شود، رِجاینا ستاد مناطق شمال غربی بوده‌است. در سال ۱۹۰۶ کمی بعد از استان شدن سسکچوان این شهر مرکز استان شد. رِجاینا با داشتن شرایط مناسب مسکن و هزینه‌های پایین زندگی مکانی مناسب جهت سکونت می‌باشد. این شرایط مناسب موجب جذب مهاجر و وجود ملیت‌های مختلف در این شهر شده ‌است. در حقیقت این تنوع فرهنگی باعث شد تادر سال ۲۰۰۴ از میراث کانادا عنوان  "پایتخت فرهنگی کانادا" را کسب کند.

 

 

   سسکتون : سَسکَتون (یا ساسکاتون) با جمعیت بالغ بر 000/265 نفر بزرگترین شهر این استان است. به لطف اقتصاد رو به رشد، جمعیت این شهر از شهر مرکزی رجینا در اواسط دهه ۱۹۸۰ فراتر رفت. اغلب از این شهر با نام "پاریس مرغزارها" یاد می‌کنند. رودخانه سَسکَچوان جنوبی این شهر را به دو قسمت تقسیم کرده ‌است و خط افق زیبایی به آن می‌دهد.

   اقتصاد این شهر از کشاورزی و معدن به سمت فناوری و خدمات مالی تغییر شکل داده‌ است. سسکتون سرآمد بیوتکنولوژی کشاورزی در جهان بوده و سالانه جذب کننده سرمایه‌های  شرکت‌های درجه یک دارویی جهان می‌باشد. دانشگاه سَسکَچوان که یک دانشگاه تحقیقاتی جامع می‌باشد، در این شهر واقع شده‌است. تنوع فرهنگی سَسکَتون موجب پیدایش جشنواره‌های مردمی مخصوصاً در تابستان می‌شود. از این جشنواره‌های مردمی می‌توان به جشنواره جاز، جشنواره بین‌المللی Fringe و جشنواره شکسپیر در سسکچوان اشاره کرد که هر ساله جذب کننده توریست از کانادا و سراسر جهان می‌باشد.

   تقریباً نزدیک یک میلیون نفر در این استان سکونت دارند. بالغ بر ۳۵ درصد در روستا زندگی می‌کنند که بالاترین آمار در کانادا است. مابقی در حدود نیمی از جمعیت کل استان در دو شهر سسکتون و رجاینا زندگی می‌کنند.

   این استان با حفظ نرخ رشد جمعیت از طریق مهاجرت به امید جذب سالانه حداقل ۵۰۰۰ مهاجر در آینده‌ای نزدیک می‌باشد. به دلیل رشد سریع مهاجرت در اوایل قرن نوزدهم تا به امروز این منطقه دارای ملیت‌های مختلف شده ‌است. ملیت‌های مهم در این منطقه آلمانی، ایرلندی، اوکراینی، First Nations، اسکاتلندی، انگلیسی، فرانسوی، Netis، نروژی و چینی می‌باشند. بیشتر جمعیت سَسکَچوان در نیمه جنوبی استان سکونت دارند.

مهاجرت
مهاجرت یک عامل مهم در شکل گیری فرهنگ و تاریخچه این استان می‌باشد. در ضمن، مهاجرت عامل افزایش جمعیت استان در آینده محسوب می‌شود. این استان درصدد جذب مهاجر (حداقل ۵۰۰۰ نفر در سال) جهت رشد اقتصادی می‌باشد. یکی از روش‌های جذب مهاجر برنامه انتخابی استانی PNPP است که روند جذب مهاجر به این استان را سرعت می‌بخشد. در این برنامه برای متخصصین، تجار و دانشجوی بین‌المللی امتیازاتی محسوب شده است.
اقتصاد و کار
این استان در ناحیه سرسبز کانادا قرار دارد و تولیدکننده ۲۸ درصد غلات و بیش از ۵۴ درصد گندم کشور می‌باشد. اگر چه کشاورزی با درآمد ۲ میلیارد دلار در سال مهمترین بخش اقتصاد این استان محسوب می‌شود ولی کارهای خدماتی از جمله مؤسسات مالی، بیمه، بنگاه‌های مسکن (۳/۳ میلیارد دلار) بخش مهمی در اقتصاد این استان می‌باشند. نرخ بیکاری ۱/۵ درصدی، کمتر از میانگین کانادا بوده و این استان را به محل خوبی برای کار تبدیل ساخته‌است. این استان همچنین دارای معادن غنی پتاس، اورانیوم، زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی می‌باشد و در صادرات پتاس (کود) مقام اول را در کانادا دارد.
سطح استاندارد زندگی
این استان با دارا بودن سطح بالای زندگی، مهاجران را به سمت خود جذب می‌کند. میانگین درآمد خانواده 400/48 دلار در سال و حداقل دستمزد 6/8 دلار در ساعت بوده که هر دو بالاتر از میانگین کانادا می‌باشند. هزینه زندگی در ساسکاچوان کاملاً قابل استطاعت است. هزینه مسکن کمترین در کانادا بوده و منابع طبیعی موجود در استان هزینه انرژی را نیز پایین می‌آورد. این استان سومین استانی است که نرخ مالیات بر درآمد آن جزو کمترین می‌باشد. (۱۵ درصد استانی) در سسکچوان برنامه‌های اجتماعی را دولت فراهم می‌سازد. بنابراین این امر کمک بزرگی به حفظ استاندارد زندگی تمامی ساکنان می‌کند. استاندار قبلی این استان آقای تامی داگلاس که پدر بهداشت در کانادا نامیده می‌شود پیشرو حرکت خدمات بهداشتی رایگان جهانی می‌باشد که از آن تاریخ به بعد در کانادا انجام می‌پذیرد.
مسکن
این استان مناسب‌ترین شرایط خرید مسکن را برای مهاجران دارد. فقط ۶۴ درصد ساکنان این استان در مراکز شهری سکونت دارد.
تحصیلات
تمامی شهروندان کانادایی و دارندگان اقامت دائم می‌توانند از مهد کودک تا پایان دبیرستان از تحصیلات رایگان استفاده کنند. مدارس به صورت عمومی بوده و برنامه آموزشی به زبان‌های انگلیسی، فرانسوی و زبان اولین ملیت‌ها یا Metis ارائه می‌شود. فارغ التحصیلان دوره متوسطه در این استان می‌توانند از گزینه‌های متنوع برای ادامه تحصیل استفاده کنند. در این ایالت، دانشگاه‌های بزرگی چون دانشگاه سسکچوان و دانشگاه رجینا وجود دارد. این استان همچنین دانشگاه منحصربه‌فرد First Nations را دارا می‌باشد. شهریه متوسط این دانشگاه‌ها ۵۰۰۰ دلار است. برنامه‌های کارورزی به علاوه ۹ کالج فنی منطقه‌ای و ۵۰۰ مدرسه مهارت آموزی خصوصی برای علاقه‌مندان فراگیری مهارت و حرفه و فن در این استان وجود دارد.
فرهنگ
این استان دارای چندین فرهنگ مختلف می‌باشد که نتیجه مهاجرت اقوام گوناگون به این منطقه‌است. در اواخر قرن نوزده افراد زیادی از اکراین و امپراطوری سابق اتریش وارد این استان شدند. از آنجایی که بیشتر گروه‌های مهاجر به کانادا از جمله Doukhobor به دلیل فشارهای مذهبی از کشور خود فرار کرده بودند، سنت و فرهنگ خود را در کانادا زنده نگه داشتند. نتیجه این عمل مجموعه فرهنگی متنوع زنده در این استان است که گرمابخش این منطقه می‌باشد. با وجود توسعه اقتصادی، کشاورزی در این استان به صورت بخش مهمی از فرهنگ استان باقی‌مانده‌است. ساکنین اولیه این استان با مشقت فراوان دست به دست هم دادند و با پاکسازی زمین‌ها آن را به سرزمینی حاصلخیز تبدیل ساختند و این رویه تا به حال ادامه داشته‌ است. اگرچه امروز این منطقه به استانی مدرن و شهری تبدیل گشته ولی روحیه سنتی کشاورزی فضای دلپذیری به این استان بخشیده‌است.

   طبق قوانین کانادا تمامی شهروندان کانادا از خدمات درمانی رایگان می‌توانند استفاده کنند. به عبارت دیگر اکثر هزینه‌های خدمات درمانی در کانادا به طور مستقیم از شهروند اخذ نمی‌گردد. البته خدمات غیر ضروری مانند عمل زیبایی یا مراقبت‌های خاص از دندان تحت پوشش این خدمات نمی‌باشند. لیست خدمات غیر رایگان در هر استان متفاوت است. این استان اولین استانی بود که برنامه رایگان خدمات درمانی را به اجرا درآورد. هزینه بهداشتی عمومی سالانه معادل ۳۴۰۰ دلار بوده که منطبق با میانگین کانادا می‌باشد.